#ookmijnzorg

Afgelopen weken kon men het filmpje van Dorien Meulenijzer overal terugvinden op Social Media.  Het filmpje lokte reacties uit, zowel bij de zorgbehoevenden en als bij de zorgverleners. Eerlijk moet ik bekennen dat ik het filmpje ook deelde online zonder erbij stil te staan. 
Vandaag vroeg ik aan mijn verpleger wat hij van het filmpje vond en of hij het stukje van De Afspraak heeft gevolgd. Hij vertelde dat er waarheden in zaten, maar hij vertelde ook dat men niet alle mensen over dezelfde kam moet scheren. En hij heeft gelijk.
Ik heb het stukje van De Afspraak nog eens goed herbekeken voordat ik dit blogberichtje heb geschreven. Graag wil ik dieper ingaan op de volgende feiten die zij aangeeft:
  1. Er is sprake van 50 tal verzorgers
  2. Er is sprake van een assistentiewoning
  3. Er is sprake van een omkaderingsproject van de KULeuven tijdens haar studiejaren

Enkele mythes ontkrachten

Als persoon met een beperking maakt men vaak vreemde situaties mee. Vaak gaat het om mensen die ik niet ken, voor het eerst kennismaak of mensen die spontaan op uw afkomen.
Het eerste wat ik doe, is de situatie laten bezinken omdat het toch een enorme overrompeling is. Meestal ebt het daarna vanzelf wel weg. Toch wil ik echter enkele mythes ontkrachten omdat veel personen deze fouten veelvuldig maken en deze tot frustraties kunnen leiden.

1. Fysieke beperking mentale beperking
Om één of ander reden denken mensen dat een fysieke beperking vaak gelinkt is aan een mentale beperking. Het zo vermoeiend om steeds jezelf te bewijzen tegenover mensen die de schakel niet kunnen omzetten. Vaak moet ik zeggen dat ik aan de unief heb gezeten om te laten zien dat ik wel wat in mijn marge heb.
 
2. "Ik vind jou zo moedig!"
Dit is ook zo'n rare opmerking... Het is zo'n zinloze zin eigenlijk... Heb ik dan geen recht een eigen leven te leiden, mijn leven te runnen? Wat is er zo speciaal aan uitstapjes doen, boodschappen doen, naar de bank gaan...? Wat had men dan van mij verwacht? Niets? Wat een leuke vooruitzicht naar de toekomst moet dat dan wel niet zijn? Ofwel is de persoon makkelijk te imponeren...

Coucou!

Hallo! Het is niet te geloven dat mijn laatste bericht van 18 december 2016 dateert. Het leven buiten de digitale wereld was enorm druk.

Het was moeilijk om een evenwicht te vinden tussen rust, ontspanning en agenda volgen. Via de harde weg leerde ik dat men rust en ontspanning ook in de agenda moest inplannen. Anders begint het de gezondheid te schaden en dat willen we zeker niet.
Door de medicatie kan ik gelukkig op mijn gemak de draden weer oppikken. Helaas kan men de wereld niet op de schouders dragen en soms moet men eens "neen" zeggen en prioriteiten stellen. Dit klinkt misschien makkelijk in de oren, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het soms toch niet over mijn hart krijg om effectief de theorie toe te passen.

Desondanks dat het fysiek even zwaar was, moet ik bekennen dat het de afgelopen maanden wel productief waren. Ik bevind mij op een plek waar ik wil staan en ik voel dat ik helemaal in mijn element ben.
Meer en meer bewoners uit mijn buurt zoeken me op voor vertalingen en ik leer een nieuwe taal bij. 
Er was ook een geheime project aan de gang. Voor het eerst ben ik als spreker gevraagd op een school. Voor groot publiek staan en spreken, in de hoop dat ik minstens één persoon in het publiek een positieve gedachte kan overbrengen, was iets dat ik al lang wilde doen.

Wie interesse heeft, kan me dus op donderdag 23 maart 2017 zien presentatie geven in de Orthotaal, in het Dominiek-Savio Instituut. Tot dan!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...