n° 14 & 15: Kaarten laten leggen

Tien jaar geleden heb ik ooit eens kaarten laten leggen toen op kot nog in Leuven. Ik ben iemand die graag nieuwe dingen uitprobeer en kaarten laten leggen was iets dat ik nooit had laten doen toen.
Maar omdat mijn mama toen er niet bij kon zijn bij de legging, vond ik het een gemiste kans voor haar. Zij heeft veel vrijheid opgeofferd voor mij en daardoor kon zij de wereld niet ontdekken zoals ik dat doe.
Daarom wil ik haar graag samen met mij in de mate van het mogelijke de wereld ontdekken. Ik hoop met deze prikkelingen van geuren, kleuren en schauwspellen haar wat leven wat rijker kan maken.
Hier gaat het niet om geloven of niet geloven. Dat is iets persoonlijks en niet om aan anderen te oordelen. 
Op 20 november 2016 was het zover. Het was een leuke ervaring. De kaarten vertelden een mooi verhaal. Het was een mooi vertelling en het is een mooi manier van afsluiten. Hiermee bedoel ik dat geen behoefte meer is voor een volgende sessie kaartleggen. Missie geslaagd! Op naar de volgende!

De Monopod

Iedereen kent die wel, de selfiestick a.k.a. de monopod! Niet alleen om selfies te trekken is makkelijker, maar ook om  foto's te maken van de omgeving rondom is het top.
Mensen met een handicap hebben vaak moeite om foto's te trekken in de hoogte. De selfie-stick kan hier als een verlengd arm dienen.
Wie last heeft van bibberende handen en wazige foto's, is de selfie-stick ook een goede alternatief.

Soorten sticks
Er bestaan twee soorten selfie-sticks. Eentje met Bluetooth/draadloos en eentje met snoer.

n° 84: Pairi Daiza bezoeken

Hierover wilde ik al een tijdje bloggen, maar er was nooit iets van gekomen. Het wordt tijd dat ik weer eens onder mijn pen kruip en erover ga beginnen schrijven.
Pairi Daiza ligt in Wallonië en men moet er rekening mee houden dat het een eindje rijden is. Deze uitstap zal wat energie kosten als men het niet gewoon is.
Pairi Daiza is eveneens een groot domein. Als men het domein met een elektrische rolstoel wil bezoeken, zorgt dan dat die goed is opgeladen.

Feiten:
  • Het park is toegankelijk voor manuele en elektrische rolstoelen.
  • Elektrische rolstoelen moeten aan de infobalie een rode kruis vragen en deze op hun rolstoelen laten plakken. Deze informatie is niet te vinden op de website, nog aan de kassa. De mensen die de tickets scheuren, laten u ook niet binnen zonder.
  • Foto's trekken met de selfiestick is verboden, maar ik heb ze toch kunnen binnensmokkelen.

Verandering kan iets goeds betekenen

Soms zijn veranderingen nodig. Doorheen de tijd heb ik geleerd dat dat soms een goede zaak kan zijn. Het belangrijkste is een goede evenwicht vinden. Wanneer de balans uit evenwicht is, wordt het tijd voor iets anders. 
Ik ben voorstander om de situatie steeds op elke moment rationeel te bekijken, de feiten naast me te leggen en daaruit van conclusies te trekken. Het heeft geen zit om situaties emotioneel aan te pakken. Emoties zorgen immers voor meer en meer argumenten. Ook zijn emoties gebonden aan de mens en daarom niet neutraal gericht.
 
Van verplegingsteam ben ik dus veranderd omwille van het feit:
  1. dat zij met een grote verplegingspersoneel werken
  2. dat de instroming en uitstroming continue is
  3. dat de organisatie gebonden is een hoofdzetel
  4. dat ik niet in staat ben om steeds 40 à 60 mensen op te leiden  
Punt 1 t.e.m. punt 3 zijn zaken waar de organisatie niet in de hand heeft en daarom kan er moeilijk iets veranderd worden.  Punt 4 is eigen aan mijn ziekte en dat is onveranderbaar. Maar ik kan de situatie wel veranderen waardoor het niet fysiek minder zwaar weegt.
Weet dat elk persoon recht heeft op de keuze van de organisatie en niet verplicht is om te blijven.
Daarom heb ik besloten het hef in eigen handen te nemen en de situatie te sturen. 
Ik contacteerde een team zelfstandige thuisverpleging in de buurt. (Elk persoon recht heeft op een éérste gesprek dat vrijblijvend is met een organisatie.) Hun team is klein en er is communicatie mogelijk. Zelfstandigen maken immers hun eigen wetten. Ik zie ook meer toekomstmogelijkheden volgend jaar wanneer het PVB van start gaat.
Wat de toekomst me gaat brengen weet ik niet. Maar tot nu toe gaat het goed. Hopelijk blijft het zo! Toi toi toi!

PVB infosessie georganiseerd door het VAPH

Afgelopen woensdag heb ik een vorming gevolgd dat georganiseerd werd door het VAPH zelf. In elke provincie in Vlaanderen kon men deze vorming volgen, maar ik koos voor de vorming die in Leuven werd gegeven omdat die later gepland stond. Het was immers niet mogelijk om zo snel aangepast vervoer aan te vragen.
De infosessie viel goed mee. Er hing meer een huiselijk sfeer. Het voelde niet streng of dominant aan. 
Alles werd klaar en duidelijk uitgelegd. Iedereen die deelnam, kreeg een infomapje met foldertjes. De dia's die gebruikt werden, werden ook in het mapje toegevoegd. Men kon eveneens alles volgen via een vergrootte scherm. Ik voelde me net weer even een student die college volgde. *een nostalgisch momentje*

n° 47 en 48: check!

Deze 2 dingen stonden al een tijdje op mijn verlanglijstje en het was fijn om eens jezelf te verwennen. Voor de verbouwingen toen werd de riem zo hard aangespannen dat ik 2 à 3 jaar lang zo weinig mogelijk uitgaven had gemaakt. Tijd voor wat luxe producten!

n° 47:  Juicy Shaker van Lacôme kopen
Dit kleine cocktailflesje is een zachtte lipgloss die een subtiele schijn geeft. Niets fancy, maar leuk om ermee door de dag te komen. 

n° 65: Een pre-paid kaart laten aanmaken

Tegenwoordig is het doodnormaal om een bankkaart in het bezit te hebben. Men kan ze gebruiken voor online aankopen, betalingen bij het boodschappen doen enz. Allemaal heel simpel en makkelijk.
Maar men vergeet vaak dat een bankkaart gelinkt is aan de bankrekeningen. Als de code gekraakt is, dan heeft men toegang tot alle bankrekeningen.
Ik wou het risico niet nemen omdat dit toch om grote verantwoordelijkheden gaan. Persoonlijk ben ik niet in staat om grote bedragen terug te betalen aan het VAPH moest het ergste voorkomen.
Verder zocht ik ook naar een alternatief dat mijn portefeuille niet zwaarder zou maken. Die muntjes kunnen heel wat wegen en de bankautomaten zijn niet rolstoelvriendelijk genoeg om zelf geld af te halen.
Daarom was ik op zoek naar iets anders. Iets dat niet gelinkt was met bankrekeningen. Het moest een vorm hebben van een portefeuille waar ikzelf kon beslissen hoeveel er op de kaart zou staan. Tijdens mijn zoektocht kwam ik bij deze twee opties terecht:

n° 82: De Atomium bezoeken

Onverwachts ging ik op 13 juli 2016 de Atomium binnen, maar eigenlijk wilde ik eerder Mini-Europa bezoeken. De weergoden gaven die dag regen in de plaats van zon waardoor ik flexibel moest zijn en op iets anders moest komen.

n° 19: Een sushibar binnen gaan

Sushi is tegenwoordig hip en in. In Leuven zag men de Chinese restaurants langzaam van het straatbeeld verdwijnen en de sushibars verschenen als paddenstoelen uit de grond.
Vreemd genoeg ben ik nog nooit in een sushirestaurant binnen geweest. De hoofdreden was dat de meeste gebouwen toen in Leuven ontoegankelijk waren voor rolstoelen. Geen idee of dit ondertussen al verbeterd is? Omdat ik toen ook niet in het bezit was van een manuele rolstoel, heb ik me maar erbij neergelegd dat ik niet binnen kon.

n° 69: Een actieve rolstoel bezitten

Het heeft een eindje geduurd, maar ik ben eindelijk in het bezit van een actieve rolstoel sinds 23 juli 2016. De voetsteunen moesten wel aangepast worden. "Ja, korte beentjes he?" Ook moesten de kniesteunen bijkomen omdat mijn knieën steeds open vielen.
De zitkussen zelf is een luchtkussen. Omdat het een zelfopblaasbare is, heeft men geen pomp nodig. Hierdoor is de kans nihil dat ik de pomp ga kwijtspelen. Anderrzijds geeft de kussen mij voldoende stabiliteit om goed recht te zitten.

Hallooo!

Het is inmens lang geleden dat ik een berichtje heb geschreven. Maar men zegt steeds: "Geen nieuws is goed nieuws, nietwaar?
Afgelopen weken waren enorm druk geweest. De zomervakantie vloog razendsnel voorbij. Het was enorm verrijkend, maar tegelijkertijd was het enorm druk. Deze mede dankzij het Day Zero Project dat momenteel aan de gang is.
Er zijn dingen die ik nu doe, dat ik voorheen niet deed, niet kon doen. Op plekken ben ik geweest waar ik nooit kwam omdat de omgeving me niet de kans gaf om me een andere wereld te laten zien..
Ook ga ik proberen om elke zondag hierover te schrijven zodat alles weer up-to-date is. Nog een fijne dag verder!
Don't tell me the sky's the limit when there are footprints on the moon

n° 36 en 70

36: Spaghetti eten
In onze keuken komt zelden het gerecht spaghetti aan bod. Mijn mama had ook geen zin om er te koken voor mij. Daarom snak ik zo er enorm naar. Mijn buurvrouw heeft die gebeden gehoord en me gezegend met een goeie portie spaghetti. Njam!

70: Armen trainen voor een actieve rolstoel

n° 44: Dumplings maken

Elke sinoloog heeft al wel eens dumplings a.k.a. Chinese ravioli's gegeten. Toen ik op kot zat, leerde een Chinese kotgenote me dumplings maken, maar het velletje dat we toen gebruikten, kwamen uit de diepvries.
Maar nu, vele jaren later is die uitwisselingsstudent terug in China en hier in mijn eigen stadje is er geen Aziatische supermarkt.
Op een dag kwamen mijn buren (een koppel van 76j. 87j.) af met zelfgemaakte dumplings. (Ze hebben een eigen restaurantje hier enkele huizen verder.)
Toen ik vertelde dat ik zo'n soort nooit had gegeten, drong ze erop aan om het me te leren.
Zo'n fijne toeval! Weer iemand die uit het niets m'n die me m'n doel wilde verwezelijken! Alles werd goed gedocumenteerd en vandaag breng ik verslag hierover uit.
Ter info: dit receptje is uitgeschreven voor twee personen met een zeer grote eetlust.

PVB-vorming

Afgelopen weekend ben ik naar een vorming geweest over het Persoonsvolgend Budget (PVB) dat georganiseerd werd door Onafhankelijk leven
Hervormingen komen er aan en deze geldt voor de hele bevolking, dus ook voor de personen met een beperking. Kort gezegd, wilt de overheid een inclusieve samenleving creëren voor mensen die in instellingen, voorzieningen verblijven de kans te geven om deel te nemen aan de maatschappij. Het M-decreet dat vorig jaar van start ging, is hier een voorbeeld van. Nu is het de beurt aan het PAB-Budget.
De overgangsfase is al een beetje aan de gang. De nieuwkomers eerst, dan de huidige budgethouders en dan de minderjarigen.
Ikzelf heb bewust gekozen om niet in mijn directe omgeving naar andermans verhalen te luisteren en liever te focussen op wat de bron, het VAPH en de budgethoudersverenigingen naar buiten toebrengen.
Elk situatie is immers persoonlijk en anders. De persoonlijke keuze van de budgethouder beïnvloed daarom ook het pad dat de persoon zelf kiest.

n° 7 en 83: check!

7. Plantentuin Meise bezoeken
Er is al weer een week voorbij gegaan en ook deze week mogen er een aantal cijfertjes doorkruist worden. Deze week ben ik namelijk de Plantentuin in Meise gaan bezoeken. Het was een groot domein en had bijna iets van een bos.
Volgens Toerisme Vlaanderen zou het domein helemaal toegankelijk zijn voor personen in een rolstoel. Ik kan niet zeggen dat het niet waar is, maar helemaal juist is het ook niet. Ik heb nu niet het hele domein afgereden, maar de helft van de wandeling zag men alleen maar kasseien als weg.
Er waren ook kleine zijwegjes voor fietsen bedoeld? Daarop rijden ging vlotter, maar als het regent, hangen de wielen vol modder.
De andere helft van de wandeling waren de wegen gezet met klinkers. Hallelulja!  Die leidde naar de glazen huizen met subtropische plantjes. Foto's getrokken in die glazen huisjes kan je hier, hier, hier en hier vinden.
De PAB-assistent/begeleider kan op vertoon van een begeleiderskaart, gratis toegang krijgen tot het domein. De persoon met een beperking betaald men een iets lagere prijs. Voor meer details over de prijzen verwijs ik u naar de site zelf van de Plantentuin

83. Een kasteel bezoeken
Ook zijn er niveauverschillen. Aan het kasteel bijvoorbeeld is er een niveauverschil van 10 cm en dat is een beetje overal zo. De zaadjes/souvenierswinkel wel voorzien van een hellend vlak en kan men vlot binnen geraken.
Bij deze zijn er dus twee doelen verwezelijkt! Jeej! Ik ga er zeker nog eens heen want ik heb nog niet alles gezien.

n° 10, 49, 46, 50 en 59: check!

Vorgie week zondag had ik het over doelen die anderen voor mij hebben gerealiseerd. Vandaag heb ik het over doelen die ik tot heden heb gerealiseerd. 
Vandaag geef ik je een kleine selectie omdat sommige gerealiseerde doelen toch een woordje uitleg nodig hadden. Er zat immers een groter verhaal achter die woordjes. Verder nog veel leesplezier!

10. Een dagje Shopping Centrum Wijnegem doen 
Het was meer dan negen jaar geleden dat ik deze winkelcentrum had bezocht. Omwille van de verbouwingen heb ik m'n aankopen proberen vier jaar te beperken tot 0. Dit betekende vier jaar geen nieuwe spullen kopen (behalve op enkele kleren van de rommelmarkt na). Het deed dus enorm deugd om eens erop uit te trekken en die sociale sfeer weer op te snuiven.
 

Gekregen geschenkjes

Het zit toch soms grappig in elkaar het leven. Wat voor de ene een klein gebaar is, kan het iets groots betekenen voor een ander.
Het is leuk om zo'n onverwacht klein gebaar te krijgen waar men lang naar stiekem verlangde. De betrokkenen personen wisten niets af van mijn lijstje. Geef toe, het heeft iets magisch, nietwaar? Hierdoor kan nummer 64 en nummer 39 geschrapt worden! Jeej!

Doel 65: Een kaffer-lime boom proberen kweken


Doel 40: Drakenfruit eten


Ready, set, go!

 
Een tijdje geleden kwam ik het project tegen online en vond het inspirerend om het zelf eens uit te proberen. Alleen was de tijd niet rijp ervoor toen.
De lijst van me die je hier kan vinden, werd twee jaar geleden opgemaakt. Twee jaar geleden was mijn wereld anders. Andere perspectieven, andere doelen. 
Recentelijk had ik enkele zaken weggewist waardoor de lijst was ingekrimpt tot een vijftigtal doelen. Ik heb mijn best gedaan om die terug op te vullen, maar het geraakte maar niet vol. 
Daarom heb ik besloten om toch het project van start te laten gaan en de resterende doelen vul ik wel bij wanneer de inspiratie het toelaat.
Ik zal zoveel mogelijk rapporteren over hoe het allemaal verlopen is en welke getallen ik van mijn lijstje heb kunnen schrappen. Je mag dus binnenkort leesvoer verwachten omtrent het project. Tot binnenkort!

Huishoudhulp via Dienstencheques

Feit
Voor het eerst heb ik sollicitatiegesprekken moeten voorbereiden om de juiste kandidaat te vinden die de huishoudelijke taken kan overnemen van mijn ex-PAB-assistent.

Waarom dienstencheques?
Wel, ik heb het even gehad met assistenten in te schrijven via een sociaal secretariaat. Het is enorm duur om iemand te laten komen poetsen omdat de RSZ bijgerekend moet worden. Daarnaast zijn er ook de opzegvergoedingen die men moet uitbetalen bij ontslag.  
Via dienstencheques is het goedkoper. Nl. 9 euro per uur, niet meer en niet minder. Sta de persoon je niet aan, dan zijn er andere kandidaten die men via de interim-kantoor kan uitkiezen zonder zich te binden aan alle wettelijke verplichtingen.
Met de hulp van mijn PAB-coach heb ik de interviews voorbereid omdat ik niet goed wist wat ik me erbij moest voorstellen.

Interim-kantoren
Voor dienstencheques kost het overal hetzelfde. Daar hoeft men niet naar kijken. Wel is het misschien interessant om te kijken hoeveel men vraagt als men op zoek is naar een assistent die begeleidende taken moet uitvoeren. Daar ben ik persoonlijk niet in details verder gegaan omdat ik snel iemand moest vinden voor de huishoudelijke taken.

Dienstencheques Vlaanderen
De cheques zelf worden besteld bij Dienstencheques Vlaanderen. De aanmaak van een profiel bij hun leidt zichzelf wel uit. Door gebruik te maken van de identiteitskaartlezer versnelt het proces nog meer. 
Wanneer de dienstencheques zijn aangekocht, kan men ze terugvinden in de digitale portefeuille en zo de interim-kantoren uitbetalen.

Ondervindingen
Ik moet eerlijk zeggen dat het heel raar verlopen was. Ik kreeg allerlei soorten typetjes van mensen over de vloer en dat moest allemaal even verwerkt worden om de juiste kandidaat te vinden.
Ervaring leert me dat het buikgevoel het beste meetinstrument is dan eerder alles te rationaliseren en te analyseren. En dat heb ik dit keer gedaan. 
Ik denk dat ik de juiste persoon heb gevonden. Ze straalt rust uit, maar is tegelijkertijd iemand die zeer opgewekt is. Voor het eerst is er een golf van rust in mijn huis. Dat heb ik al jaren niet meer gekend. Er is weer tijd om dingen te doen die ik graag doe. Daarvoor dient dus het PAB-budget, mijn eigen rugzak verlichten.

Een update

Sinds mijn inhuizen is het non-stop intensief geweest. Niet alleen op het vlak van de laatste werken, maar ook op het vlak van PAB-administratie en PAB-organisatie.
Zware beslissingen moesten doorgehakt worden en op het einde kan ik alleen maar zeggen dat ik mijn best gedaan heb.

Sinds april werd er een nieuwe pagina omgedraaid en nu wordt het tijd voor de echte eigenlijke ontspanning, rust! Ik heb me voorgenomen om wat meer buiten te komen en weer dingen te doen die ik graag doe. Er is geen betere begin door te starten met mijn Day Zero Project. Eens kijken wat er allemaal van het lijstje geschrapt kan worden.

De laatste tijd...

De laatste tijd is er weinig activiteit hier online en ik vrees een beetje voor de toekomst van deze blog omdat ik momenteel uitgeschreven ben.
Mijn wereldje staat niet stil en het begint zijn tol een beetje te eisen na zoveel jaren intensief met het project bezig te zijn.
De laatste afwerking vond plaats op 15 maart. Gelukkig want steeds mensen over de vloer krijgen, vergt toch veel energie.
Ondertussen heb ik ook nieuwe kiné oefeningen gekregen en kon hierdoor niet meer uit bed geraken. De kinésist en ik waren allebei "ietske" te enthousiast begonnen. Maar ik zie het wel helemaal zitten want de actieve rolstoel werd recentelijk goedgekeurd door het VAPH.
De details werden nog eens overlopen voor de bestelling van de actieve rolstoel. Ik moet zeggen dat ik een super rolstoelverstrekker heb die luistert, kijkt naar de situatie en meedenkt aan wat er nog eventueel kan. Ongeveer over 6 weken zal de rolstoel hier in mijn woonkamer zal staan! Het betekent zoveel wanneer mensen "ja" zeggen in plaats van neen. *Bedankt voor deze kans Nancy!*  
Onlangs heb ik me ook aangemeld om vrijwilligerswerk te doen. Jaren heb ik hierover getwijfeld want het is toch iets waar men met hart en ziel in steekt.
Onafhankelijk Leven heeft door de jaren heen bergen voor me verzet. Door mijn PAB-coach, Erna heb ook ik mijn zelfzekerheid terug gevonden. Daarom wordt het tijd om iets terug te doen voor deze organisatie!

De laatste fase

De laatste en de belangrijkste fase aangebroken. Nl. de automatisering van de deuren, parlofoon, het verzorgingsbed, schakelaars, stopcontacten en de lift zelf. En dit alles te bedienen via de smartphone!
In het begin, toen men aan het statief van mijn bed werkte, werd ik even wakker geschud. Het leek alsof dat ding gemaakt werd om een infuus aan te hangen en meteen voelde ik me een stuk gehandicapter dan ooit ter voren. (Iets wat zelden voorkomt.)
Het was een slag in het gezicht en trok me weer eventjes de voeten op de grond. Ik zei tegen mezelf: "Jah! H'ke, g'ebt toch nen zware handicap dan da ge peist zenne, 't Staat zo in't dossierke geschreve!"
Maar toen dat Skill beetje bij beetje alles begon af te werken, viel het toch redelijk goed mee. Ik voel me weer vrij, onafhankelijk en mijn voeten staan weer een beetje te zweven. Net zoals het moet zijn!

D!na Sleep van V!go

Het was weer eens tijd voor een demo. Wat werd er deze keer uitgetest op maandag 8 februari 2016? Het is een soort matras met speciale voorgevormde kussens en steuntjes die men kon vastmaken aan de hand van velcro.
Het doel van deze matras is het helpen positioneren zodat men in een comfortabele houding kan liggen voor een tijd zonder pijn. 
De kussens zijn gevuld met traagschuim en zijn doorluchtlatend. Ik denk dat het als doel ook heeft om antidecubitus te voorkomen.
Toen de persoon daar stond met zijn grote koffer, moest ik even slikken. Het waren een enorme grote hoeveelheden aan kussens  Men is niet verplicht om alle kussentjes te nemen. Ik bijvoorbeeld had er twee nodig voor de zijpositie en 3 voor de ligpositie.

Eerlijk moet ik toegeven dat het niets deed toen ik op mijn zijkant werd gelegd. Maar eens op de rug voelde het aangenaam aan. Men lag net ingewikkeld in een sarcofaag, maar het was wel zéér comfortabel. 
Het was net alsof er geen zwaartekracht was die men naar een bepaalde richting trok. Men zweefde als het ware tussen de kussens.
Wanneer ik terug in mijn rolstoel zat en de korset aanhad, kwam de zwaartekracht weer naar me toe waardoor de geforceerde punten terug kwamen. Moest het korset ook zo'n effect geven net zoals de D!na Sleep, dan zou het ideal zijn.

Echter zie ik het niet zitten dat de thuisverpleging dit doet als een vaste routine. Die mensen zijn steeds in de weer en hebben niet vaak tijd om zoiets extra bij te nemen. Dat mogen zij zelfs niet van mij.
Anderzijds kunnen de mensen rondom bijvoorbeeld mantelzorgers, PAB-assistenten enz. dit wel toepassen. Dit systeem zie ik men ook gebruiken in ziekenhuizen en revalidatiescentra. De afdeling intensieve zorg bijvoorbeeld?

Wel stel ik me de vraag of dit de spieren op lange termijn niet verkorten door steeds dezelfde houding aan te nemen? Uiteraard kan men wel snel een andere positie aannemen, moest het nodig zijn, maar toch...
De D!na Sleep is ook iets dat de persoon stuurt naar een bepaalde houding. Dit betekent dat men niet de volledige vrijheid heeft om vrij te bewegen. Daar moet men wel rekening mee houding.

Voor een gratis demo van de D!na Sleep moet je bij V!go zijn. Voor meer info over de D!na Sleep moet je hier zijn en er is ook nog een online brochure beschikbaar.
De D!na Sleep kan men volledig terugbetaald terug krijgen via de RIZIV door een voorschriftje te vragen aan de specialist. Voor de hoe of wat moet men zich wenden bij de verstrekker van V!go zelf. Veel succes ermee!

Het online platform van het VAPH

Sinds kort vraagt het VAPH aan alle budgethouders om online de PAB-boekhoudingen in te geven. Hiervoor moest men wel over een elektronische identiteitskaart lezer beschikken. Gelukkig mocht dit betaald worden met het PAB-budget.
Afgelopen weken heb ik het online platform zitten verkennen en ik moet toegeven dat het wel goed in elkaar is gestoken.
Het platform is een soort centrale dat jouw dossier bijhoudt. Alles wat te maken heeft met het VAPH kan met het hier terugvinden: hulpmiddelen, PAB-budget en zorginstellingen. Gedaan dus met telefoneren en wachten op nieuws. Het meeste kan men online terugvinden en als er iets is, kan men nog steeds mailen.
Vandaag heb ik net ontdekt dat mijn manuele-rolstoelaanvraag bij hun is terecht gekomen. Die werd eind november opgestuurd naar het RIZIV, maar omdat ik al over een elektronische rolstoel beschik, werd het afgekeurd en doorgestuurd naar het VAPH omdat men via het VAPH recht heeft op bepaald berag voor een manuele rolstoel. Hopelijk laten ze snel iets weten!

Benodigdheden:
- De elektronische identiteitskaart en de pincode van de kaart
- Een identiteitskaartlezer

De tijd vliegt...

De tijd vliegt wanneer men bezig is. Het is alwéér bijna een maand voorbij gevlogen. Wat gaat het toch razend snel zeg. 
De agenda voor januari zat helemaal vol. De afwerking van de keuken en badkamer moesten nog gebeuren. Af en toe doken wat mankementen op die zo snel mogelijk opgelost moesten worden. Een geluk dat ze snel waren opgemerkt door vroeg te verhuizen. Het zou niet leuk geweest zijn moesten de problemen nu pas werden gemeld.
Oh, de schilder kwam ook 3 dagen langs om verder te schilderen en de deuren te vernissen. Jammer genoeg was er geen budget voor mooie flashy kleurtjes. Dus werd wit de enige optie.
Nu de werken op een rustige tempo verliepen, moesten de persoonlijke administratie inorde gebracht worden. Voor mij was de adreswijziging het belangrijkste dat gebeuren moest. Door de situatiewijziging te melden, worden mijn dossiers herbeken bij het VAPH en Riziv. Het resultaat zal zijn een hogere uitkering en hopelijk ook een hogere PAB-budget.
In het midden van januari was er ook inspectie van het VAPH voor de uitgevoerde werken. Voor de aannemer betekende dit goed nieuws omdat zij al een tijdje hebben moeten wachten op hun geld. Ik had immers gevraagd om te werken met de derdebetalersregeling.. 
Het volgende project dat hier in het appartement afgewerkt moet worden, is de domotica. Hiermee bedoel ik de automatisering van de deuren, parlofoon, lichten enz... Alles zal via de app Housemate bediend kunnen worden. Zelfs vanuit de slaapkamer als het moet.
Verder heb ik me aangemeld bij Onafhankelijk Leven om vrijwilligerswerk te doen. Stiekem hoop ik dat het iets in de aard van "motivational speaking" is. Ik wil immers graag aantonen aan de wereld dat het wel mogelijk is om dromen en projecten te realiseren!
Op 12 februari vindt het eerste gesprek plaats. Eens zien wat het zal geven! *Kruis dus die vingers maar héél hard voor mij hé?!*

Een nieuw jaar met een nieuw hoofdstuk

Het is heel rustig geweest online hier de laatste tijd. Daar is een reden voor. Ik ben namelijk een paar dagen na de levering van mijn bureau verhuist naar mijn nieuwe woning. Ongeveer een maand geleden was dat. 
Het was moeilijk om steeds op twee locaties te zijn. De aannemer vroeg immers bij elk werfbezoek om om 7u 's morgens er te zijn. Voor mij betekent dit om 3u 's morgens opstaan. 
Een dikke merci trouwens aan Ergoconcept in Aalst voor de persoonlijke levering.
De eerste dagen waren druk. Er was geen verwarming, internet werkte niet. Enja, van al dat stof dat er rond hing, kreeg ik een allergische reactie op de huid. Nadat de problemen opgelost waren, moest er dringend een koelkast en een wasmachine komen. Er komen nog meer foto's, maar nu even niet.

Ook moest er een lijst gemaakt worden van wat nog onafgewerkt was voor de aannemer. De oplevering is immers op 15 januari gepland.
Verder moest de stad op de hoogte gebracht worden van mijn verhuis. Door deze situatieverandering kon ik eveneens ook een budgetverhoging aanvragen bij het VAPH. Dank je Onafhankelijk Leven!

Voor ik dit berichtje afsluit, nog even een tekstje voor de warme harten die deze project hebben gevolgd/opgevolgd en mij hebben gesteund. Heel veel personen ben ik kwijtgeraakt afgelopen jaren. Maar anderzijds heb ik ook de warme kanten gezien van de mens.
De laatste dagen waren zo surreëel, terwijl het echt aan het gebeuren was. Het universum lacht mij toe en ik voel me gezegend. Nu pas kan het avontuur beginnen! 
Ik dank de mensen vanuit het het diepst van mijn hart voor hun steun, hun woorden, hun vriendschap en hulp. 
Wie zegt dat bloedbanden pas mensen kan binden? Een kleine daad was het misschien, maar voor mij een godsgeschenk.
Met tranende ogen besef ik nu dat een nieuw hoofdstuk begint mede dankzij die kleine gebaren. Dank je!
H'ke
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...