Bezoekje van BAW

Even geleden werd BAW gecontacteerd om een afspraakje te maken. Vandaag kwamen zij dus op bezoek. De ergotherapeute en aannemer van BAW waren mensen met expertise. Zij waren direct en beantwoordden meteen mijn vragen, wat ik zéér belangrijk vind. Want als er bij stap 1 de communicatie al traag is of verkeerd zit, dan is dit een slecht teken. 
Ook had ik niet de indruk dat zij hun producten en diensten verbloemden. Net wat ik zocht in een aannemer want de manier van werken Pronk Ergo was echt niet naar mijn zin. Er werd niet naar mij geluisterd en namen me niet au sérieux.
Om dubbele kosten te vermijden, vroeg ik of er al hulpmiddelen die via de refertelijst werden aangevraagd, al konden aangepast worden. Want de wachttermijn voor de refertelijst is korter dan die van de Bijzondere Bijstandscomité. Maar de aannemer vertelde dat dit veel kostelijker uit zou komen. Gelukkig dat ik dat vroeg, want het was iets dat ik niet wist!
Aan de hand van schetsen, opsommingen van werken en bezoek van het appartement vroeg ik aan BAW hoelang de werken zullen duren voordat alles af zou zijn. De aannemer vertelde dat als alle goedkeuringen binnen zijn op 1 oktober 2014, dan zouden de werken kunnen beginnen in november 2014. Maar dan moet en alles qua afwerkingen al gekozen zijn om te kunnen beginnen.
Het zou ongeveer 3 maanden duren voordat alles af zou zijn. Dus ergens in februari 2015 zou het af kunnen zijn. De vertragingen zijn dan nog niet inbegrepen. Dus reken daar maar nog 2 maanden bij? Dan kom ik uit bij mei 2015.
Mei 2015...dat is pas volgend jaar. Ergens vind ik het wel jammer want ik had graag wat vroeger willen verhuizen. Maar ja, langs deze weg is het zekerder dat alles goed afgewerkt is en bewoonbaar zal zijn.

Blijf Actief Wonen

Terwijl mijn dossierbeheerders druk bezig zijn met het verwerken van mijn aanvraag werd het tijd voor het volgende hoofdstuk. Aannemers kunnen namelijk al offertes opmaken voor het toegankelijk maken van het appartement.
De huurder is begin maart verhuist en sinds afgelopen maandag heb ik de sleutels in handen. M.a.w. het appartement staat dus leeg. Dit vergemakelijkt het hele gebeuren wel omdat er geen rekening moet gehouden worden met een derde persoon. En ik denk dat ze het niet fijn zou vinden moest elke keer op haar deur geklopt worden.
Een paar dagen geleden heb ik een mailtje gestuurd naar Blijf Actief Wonen voor een afspraak. Zij hebben ook de offerte opgemaakt voor mijn keuken omdat ik niet tevreden was met die van Pronk Ergo. Vandaag belde de vertegenwoordiger me om een afspraak te regelen.
Hoe raar het ook mag klinken, dit maakt me nerveuzer dan wat gisteren aan de gang was. Ik zal alles moeten opschrijven wat er op die offerte zal moeten staan. Spannend!

VAPH-inspectie

Vandaag was het dus de dag dat het VAPH op bezoek ging komen. Oorspronkelijk hadden ze dit gepland voor de namiddag, maar gisteren kreeg ik een mailtje dat ze in de voormiddag gingen afkomen. Op het laatste moment kon mijn PAB-coach even afkomen omdat mijn MDT er niet bij kon zijn. Dank je Erna!
In mijn mailtje vroeg ik of ze eerst het appartement gingen bezoeken en dan pas bij me thuis gingen komen, maar ik moest ter plaatse gaan. U vraagt, wij draaien. Gelukkig dat het niet regende vandaag.
Nadat ze het appartement hebben bekeken, wilden ze mijn dossier rustig bekijken en bespreken. Dus moest ik weer naar huis.
En? Hoe was het? Dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden. Het was raar eigenlijk. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden... Erna vond dat het goed ging.
De woning op zich hadden ze niet meteen commentaar. De mevrouw leek wel streng maar niet in de zin van heksachtig. Ze had wat opmerkingen op de volgende zaken in de zin van is het echt wel nodig?
  • het badzitje
  • de keuken
  • de derde deur
  • aanpassingen van de stopcontacten
Over de lift maak ik me wel zorgen, want de dossierbeheerder vroeg me wat ik ging doen als de lift niet goedgekeurd gaat zijn? Wat als ze voorstellen dat de hele parking in een helend vlak moet omgezet worden... Wat als ze zeggen dat de woning niet geschikt is?
Tranen begonnen te vloeien bij dat laatste... Verweren deed ik hoor. Ze hebben mijn stem gehoord. Op het einde vertelde ze dat dit uit goede bedoelingen deed omdat ze schrik had dat ik ervan uit ging dat alles goedgekeurd ging worden en ik daardoor in financieel niet eruit zal komen. Erna vertelde ook dat ze hetzelfde heeft gehoord en het zeker niet met kwade bedoelingen was...
Dat alles niet goedgekeurd zal zijn, weet ik best wel. Wel heb ik graag alles onder controle en plan alles op voorhand. Elke actie heeft een reactie. Alles is aan elkaar gebonden. Als ik geen scenarios uit diep, dan is de kans groot dat alles niet vlot zal lopen. Ik regel alles immers zelf. Er is niemand die mij erbij helpt. Falen is dus geen optie. Ik ga niet voor dat ene woord "neen" alles opgeven. Een beetje wishful thinking kan geen kwaad!
Wat toen die dag geschied is, is geschied. Er is geen ontkomen aan. Nu ligt het in de handen van het VAHP! *Hout vastpakken!*

Bezit de sleutels!

Sinds vandaag ben ik in het bezit van de sleutels van het appartement! Vanaf nu kunnen de dozen met spullen al stilletjesaan naar de kelder verhuisd worden zodat ze niet onder stof zitten door de verbouwingen. 
Het werd tijd, want thuis begon het wat krap te worden met al die dozen hier. Het zullen voornamelijk spullen zijn die geen geur opnemen zoals eet- en drinkgerei, potten en pannen, schoonmaakproducten enz.
Op mijn gemak ga ik proberen met mijn PAB-assistente 1 elke keer een doos met gerief mee te nemen wanneer ik het appartement passeer. Mijn PAB-assistent 2 gaat dat ook doen wanneer hij in de buurt gaat zijn. Zo moet ik later maar één verhuiswagen moet inhuren voor het grote zware gerief. Jaja, men moet het slim aanpakken, nietwaar?

Een klacht tegen de bank: deel III

Even geleden kreeg ik nieuws van de bank. Zij stelden een oplossing voor en ik ging dit uittesten vorige week dinsdag of de mannekes wel aan hun woord houden. Ahja, anders kan ik dit niet melden aan mijn CGKR-dossierbeheerder.
Met een bang hartje ging ik de bank binnen want ik had geen noodscenario voorbereid moest de situatie niet vlot gaan. 
Daar stond ik dan in de rij. Het hart klopte in mijn keel. Ondertussen zeurde ik tegen mijn PAB-assistente van: "Ik heb schriiiiik!!!" Toen het aan mijn beurt werd, vroeg ik of ik binnen mocht. De mevrouw aan de balie zei: "Geen probleem!"
Binnen was er nog een balie. Die moest ook getest worden. Dus vroeg ik om mijn terugvorderingen van de mutualiteit te storten op mijn rekening. Et voilà! Het werkte!!
Meteen heb ik ook mijn CGKR-dossierbeheerder op de hoogte gebracht dat het allemaal zonder problemen verliep. Het dossier was dan meteen ook afgesloten.

Brief van het VAPH: deel II

Vandaag kreeg ik antwoord van het VAPH. De dossierbeheerder had toch graag willen langskomen volgende week woensdag omdat ze per regio werkt. Als er een andere datum gekozen wordt, moet iedereen in die regio ook veranderen van datum en sommige mensen moeten daarvoor weer verlof vragen.
Omdat het probleem aan de toegankelijkheid lag, stelde ze me gerust dat men met twee personen zullen zijn. Dus ze kunnen me helpen de trap op gaan. Ha! Probeer dat maar eens met een elektrische rolstoel 5 treden naar boven heffen. 
Ik had ook liever iemand bij me die mijn dossier kent. Het zou me meer een rustigere gevoel geven, maar aan de andere kant zou dit dan het hele proces dan weer vertragen. En het is ook niet de bedoeling dat iedereen omwille van mij hun planning moet aanpassen. Dus heb ik meteen geantwoord dat ik er zal zijn. Hopelijk werkt het weer wat mee want ehm ik zou niet weten waar ik moet gaan schuilen als het regent...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...